“Whole Society-aanpak

In ons verkennend, coöperatief crisisspel stond vanaf het begin één keuze centraal: we behandelen burgers en bedrijven niet als decor, maar als volwaardige spelers in de crisisaanpak.

Steun als spelregel

In het spel was de opdracht maatregelen alleen door te voeren bij voldoende draagvlak. Met inzet van steunfiches kreeg je die steun.

Van “wat doet de overheid?” naar “met wie doen we dit?”

In zo’n spel verschuift de aandacht van “wat zou de overheid moeten doen?”, naar vooral:

• met wie doen we dit?

• welke kennis en capaciteit zit buiten de overheid?

• wat betekent dat voor onze keuzes?

Wat deelnemers zagen

Deelnemers zagen hoe snel de (begrijpelijke) reflex opkwam om vooral vanuit de overheid te redeneren. Ook werd duidelijk dat onverwachte partners – zoals organisaties met logistieke ervaring, bijvoorbeeld uit de evenementenwereld – een veel grotere rol kunnen spelen in een crisisaanpak dan in klassieke plannen wordt voorzien.

Waar dit soort crisisspellen bij helpt

• blinde vlekken en aannames scherp krijgen

• onverwachte bondgenoten zien met concrete slagkracht

• beleid en maatregelen toetsen op haalbaarheid in de praktijk